Limang minuto bago ko siya nakita
Away drama kami ng aking giliw
Wala raw akong pasensya
Hindi ako makontento
Puro na lang ako reklamo

Sagot ko, masama ba ang mangarap?
Lahat naman ay nakukuha ko sa hirap
Ako nga ang poster girl nito
Ang dolyar ko ay para pa ring piso
Pagod na ako magtrabaho

Gusto ko ng ganito, ganyan
Hindi ako masamang tao
Brat lang kung minsan
Mga buto ko ay sadyang tuyo
Sa karera ng New York

Pero nang nakita ko ang lalake
Walang sapatos, maruming damit
Ginto ang binasurang tinapay sa kalye
Naisip ko ang buhay niya, sobrang pait
Ako naman ay di makuntento

Samantalang ako, may pang sine
May pambayad sa mga gastusin
Konting luho, padala kay lola
Naisip ko, bad ako
Hindi ako thankful

Tahimik akong sumakay ng train
Sorry sa kasama ko again
Ang mamang nakita ko sa basurahan
Isang imahe na di ko malilimutan
Mangangarap pa rin ako

Hindi na gaanong materyal na bagay
Pero siyempre meron pa rin
Nakakahiya dahil isang homeless
Ang nagturo pa sa akin
Na okey pa rin ang ako

Una kong boyfriend sa edad 12
Isang chekwa, boys' high
Sinagot ko kase natamaan ako
ng bola sa St. Vincent's Gym
Unang halik, niyahahahaha
Hindi ko alam ang gagawin ko
Hindi rin naman ako nanginig

Pangalawa kong boyfriend sa edad 16
Boys' high din, ayoko ng Don Bosco eh
Para namang sawa at octopus
Asiwa ako kapag kasama ko siya
Swerte raw ako, Brown eyes si Stan
Pasko, nakita siya ng barkada ko
Kaakbay ang isang girl sa Session Road

Pangatlong biktima (hehehe) edad 17
Basketbolista ng UB, tangkad eh
Barkada din ng Tatay ko Tatay niya
Pero hindi nila alam, cool no?
Kaso raging hormones siya
Eh ako naman ayaw pang bumigay
Naghanap tuloy siya ng ibang butas

Pang- apat na lalake, naloka ako!
Ewan 180 degress ang ulo ko
Rebelde ako sa bahay, sa inis
Sinagot si Pael, wawa naman
Kase mas mahal ko barkada ko
Edad 18 sige na nga, wala magawa
Tatlong taon din bago ako nangaliwa

Pang- lima, edad 21 sa Dagupan
Nangaliwa nga ako di ba?
Guilty talaga, sinabi ko naman
Pero dinaan ko sa text
Kala ko si Ike ay okey
Kalog at kalog din ang utak
Dugo ang iniluha ko, karma ko!

Masalimuot ba ang mga kabanata ko? Hindi naman kase may mga (un)opisyal na mga naging karelasyon ko. Hindi ko pa rin mawari kung bakit sa kanila tumibok ang puso ko. Love talaga, pag iniwasan mo. Kahit sa sidewalk ka pa tumabi, hit and run ka sigurado.

Una kong minahal, edad 17
Kuya ng kaibigan ko
Siya lang iniisip ko
Tuwing economics class
Hopeless kase bata lang ako
Ang tingin ko sa volks niya
BMW, guwapo pa rin si Pon

Pangalawa edad 17 din
Ang best friend ko na artist-poet
Nung ginago siya ng gf niya
Doon ko na realize, mahal ko pala
Pero sabi ko sa kanya habang umiiyak
"Ayaw kong mawala ang bespren ko"
Apat na taon na kulang na lang Oo

Pangatlo, edad 19 may sumingit
"Magdasal ka Hazel", lost ka kase
Ilang away din ang drama namin
Pero dahil mas feel ko siyang barkada
Friends forever, ngayon friendster ko siya
At malapit ng maging Pari si Ding

Pang- apat, edad 25     (bulag ako from 20- 24)
Best friend ng ex ko
Sa wakas inamin na din niya
Kaso hindi pwede, tago nang tago
Maraming masasaktan, tinigil ko
Pero salamat Jins, sa pag- alaga
Habang nasa rebound ako

Pang- lima, edad 25 buwan ng Pebrero
Sa Ionic nag- umpisa, kape at yosi
Pilosopiya at special ed nagsama
Advisor niya ako sa panliligaw niya
Biglaan lahat, rollercoaster
Rhon, love actually talaga
Huwag galit, totoo mong name ito

Pang- anim edad 25 buwan ng Mayo- Hulyo
Pen pen de Sarapen name niya
Kwarto ni Dale na may cake, roses at candle
Sabi niya sana "Noon pa dapat tayo nagkita"
Okey na ito kase baka hindi rin naging tayo
Ikaw ang huli kong tinawagan sa airport
Paalam at salamat sa panahon na binigay mo

Kung kilala niyo ang mga taong nabanggit, tumahimik na lang kayo. Bwahahahaha! Kung ikaw naman ay nasa listahan, swerte mo naman. Naks! Kase alam ko mabait akong girlfriend. Moody pero laging selfless. Bilib kahit sabihin mo pang mag- iimbento ka ng bagong plantsa. Wala akong mintis na susuporta pero kapag nainis naman at wala ng pasensya, goodbye na talaga. Sana ay may naidulot na aral ito sa inyo. Kung wala naman, thank you na lang kayo kase natawa kayo sa aking makulay crayola na buhay pag- ibig.

Lampas sa dalawang taon na kami ni Marcello. Hindi rin ako makapaniwala pero alam ko na in love ako dahil marunong na akong mag sorry at gumigising akong nakangiti dahil tabi ko siya na naghihilik na parang pusa.

Sana ay makahanap na rin ako ng boss na hindi ako bibigyan ng sakit ng ulo at bilbil sa tiyan sa kakatawa sa katangahan nila, Sabihin niyo nang brutal at mayabang ako pero in fairness, ako at ikaw na bumabasa nito ay sadyang mas matalino sa kanila. Paano ko ito alam? Dahil silang tatlo ay may mannerism o sintomas ng kakulangan sa utak. Mahilig silang magtanggal ng tinga sa ipin gamit ang kanilang hintuturo. Gross? Oo naman lalo na kapag kausap mo plus "we was" pa ang banay nila. Siguro hinahanap nila ang kanilang utak sa pagitan ng kanilang mga gilagid.

Ewan siguro

Ewan kase kaibigan nga ang tawag sa akin, sa iyo at sa kanila.

Magulo ba? Ewan.

Mother's Day na sa Linggo
Malayo ako sa aking Lola
Siya ang nanay ko
May biological naman ako
Pero hot and cold kami
Di bale, may regalo pa rin siya 

Mother's Day na sa Linggo
Naalala niyo ba si Ai Ai?
Kasama si Marvin at si Heart?
Umiyak ako at tumawa
"Anak" ni Vilma at Claudine
Hindi ko pa rin malimot  

Mother's Day na sa Linggo
Wala mang bumati sa akin
Trese naman ang mga "anak" ko
Araw araw ay nanay ako
Guro, babysitter at coach pa!
Sa Hunyo, graduate na sila sa K  

Mother's Day na sa Linggo
May mga nanay akong kasama rito
Malayo sa asawang sugarol
Mga anak na spoiled eggs
Pero sige pa rin ang kayod
Super Adarna, dakilang Nanay  

Mother's Day na sa Linggo
Sa Subway, mga ghetto bumait
Hindi gaano mg gagong bastos
Kase may dalang bulaklak
"I Love you Mom!" ang logo
Ang lobo ay tupa rin minsan  

Mother's Day na sa Linggo
Paano kaya maging Ina?
Mahirap. masarap?
Nakakainis? Okey lang ba?
Mga kaibigan ko, role na ito
Ako na lang ang hindi pa  

Mother's Day na sa Linggo
Tatawag ako ng international
Babatiin ang dalawang ina
Sa buhay kong parang gulong
Matigas ang ulo ko kase
Sermon mula kay Mommy
Pang- unawa galing kay Nanay  

Mother's Day na sa Linggo
Hindi ko man lang sila mayayakap
Mahahagkan o maasar man lang
Kase "tandercats" na sila
Pero ngayon na "ulila" ako
Salamat sa mga nanay ko
Lagi akong pinagdarasal

Mother's Day na sa Linggo
Sa lahat ng Nanay sa mundo
Lalo na ang mga Filipina
Tagay ako sa inyong pasensya
Uhog namin sagot niyo
Lampin ay puting puti
"Baby" niyo kami forever

Pinanood ko kagabi ang Spiderman 3. Siyempre isa ako sa mga pumila para makita si Peter Parker na lumipad lipad sa New York City gamit ang kanyang sapot. Sabay sa takot ko kay Venom dahil sa kanyang mga ipin, nadurog ang puso ko para kay Green Goblin (si Junior ha). Sa huli, nalaman din niya ang katotohanan na hindi si Spidey ang pumatay kay Goblin Senior (kung hindi niyo magets, panoorin ang S1 and 2). Okey na sana dahil thumbs up ang loveteam nila ni Peter laban kay Venom at Sandman pero lintik! namatay naman siya. Well hindi naman in vain ang death niya kase nasalba si Spiderman. Umiyak ako at wala akong pakialam kung pinagtatawanan ako ni Marcello. Feeling ko dahil sa bukod sa gwapo si Green Goblin (James Franco) hanggang sa huli, isa siyang naging matapat na kaibigan. Naalala ko tuloy ang mga frenships na permanenteng meron ako, nagkaroon at yung mga tuluyang nawala.

1. Isang classmate ko sa Elementary school. Inaanak siya ng Tatay ko at tuwing pasko ay naiinggit ako sa kanya dahil mas maganda ang regalo niya galing sa nanay ko. Ako pa ang tagapagbigay. Buwisit! Grade 6 nang naging magkatabi kami. Dedma ako pero aba pinagmamalaki niya na sister niya ako. Nakisakay na rin ako at sabay tawag ko na rin sa kanya ay bro. High school, wala na kaming komunikasyon. Minsan nakita ko siya sa Ionic Cafe pinapaligiran ng mga kaibigan na tumatatagay ng SMB. Nalaman ko rin na nakapasa siya sa Bar exams. Ningitian niya ako at sabay kaway ako. Tumalikod ako nang biglang may tumapik sa balikat ko. Niyakap ako ng aking kaibigan (si bro) at sinabing "Gago pala ex mo ha! Anong gusto mong gawin ko? Nabanggit kase ni Ninong." Kasalukuyang nagdurugo pa ang puso ko kaya halos maiyak ako. Inimbita niya ako para magkape sumunod na linggo. Lecture ala lawyer ang kinain ko. Tsisimosong tatay ko talaga! Hanggang ngayon email pa rin siya at nagpapaala na huwag na akong maging tanga sa pag- ibig at pinagyayabang ang kanyang mga napanalunang kaso sa korte. Malapit na rin siyang isakal este ikasal.

2. Isa ko pang classmate sa elementary, girl kami pareho pero iba siya. Sister ko rin siya kase nung high school, naging miyembro kami ng sorority. Ang naaalala ko sa kanya ay sobrang bilis siya tumakbo na hindi ko siya mahabol habol. Sobrang asar din ako dahil aastig astig siya. Takot din ang mga boys sa kanya dahil mas magaling pa siyang sumuntok.  Nung high school, nagkaroon siya ng mga girlfriends. Ang nanay ko naman pilit na sinsaway akong makipagkaibigan sa kanya. Dedma at forever friend ko siya eh (motto namin). Hanggang ngayon, KUYA ang tawag ko sa kanya. Laging paalala "ingat sa boys" sa mga IM niya.

3. Kolehiyo. Isang classmate na kamukha ni Charlene Gonzalez (yung nga lang pwede rin siyang maging Aga Mulach), best friend kong daig pa si Picasso, kaibigan na pwedeng maging streetboy noon at isa pa na malapit ng maging pari. Imaginin niyo na ako lang ang babae na nakatira sa isang pad na kasama sila. Sila ang pamilya ko habang nagtatapos, bad trip kase ako kapag umuuwi sa bahay. Summer ng taong  1998, isa sa mga pinakamaligaya kong mga oras.

4. Si Pipino na nasa Maryland. Nagkainisan noong una kase pareho kaming maarte pero nagkasundo at supe naging close dahil sa yosi. Sa hirap at ginhawa, andyan yan kahit na pareho kaming tamad magtext at magtawagan.

5. Si D at si V na nasa New Mexico na noong mga panahon na feeling ko ako na ang pinakapangit na nilalang sa mundo ay nag-shopping ng mga lalake para sa akin para paglaruan este pagtripan. Sabi nga ni D, "Men are the cheapest commodity." Salamat sa pagangat sa akin at inhinto ang pagiging martyr ko.

6. Isang tao na mas bata pero mas may alam sa akin sa pamimilosopo, pagmumura at alam lahat ng gimikan na okey. Sa panahon na ningangatngat ko ang aking thesis dahil ayaw kong tapusin, sige ang bili ng marlboro para lang hindi ako gumive up.

7. 7.Isang propesora sa Unibersidad na hinahangaan at naging malapit kong kaibigan. Sa kanya ko natutunan na ang paguturo ay hindi lang basta basta. Dapat glamorosa at may puso ka talaga. Isa sa mga kaunting taong bilib sa akin ng mga panahong wala akong pera.

8. Si Mommy L at si Tin na dalawa lang sa pinagkakatiwalaan ko dito sa Bronx. Mula sa $26 na pinaghati hatian namin nung wala pa kaming sweldo hanggang sa mga Clinique Shopping Spree sa Macys, walang iwanan.

Ang mga hindi naman nagtagal. Masakit sa una pero ngayon hindi ko na pinanghihinayangan.
1. Best Fiend ko dati noong high school. Noong nagkatrabaho kami, sabay naman ang problema niya sa asawa niya. Bawat problema, utang sa akin. Okey lang eh lahat kaming kaibigan niya ay inuutangan niya para mabilan ng Nokia 8210 ang kanyang asawa.

2. Isang kaibigan na nainggit dahil natanggap ako dito sa New York. Walang humapay na intriga samantalang tinulungan ko siyang makapasok sa trabaho. Ako pa raw ang may kasalanan! Baligtad talaga ang mundo

3. Malapit na kabigan ko na kunyari ay match maker eh yun pala tinutuhog niya ang mga nanliligaw sa akin. Hindi sana siya mabibisto eh kiss and tell ang isa. Basted sila pareho!

4. Ang dati kong kabigan na pinagtawanan ako dahil sabi ko "Mag- apply kaya akong magturo sa New York?, ano sa tingin mo?" "Ikaw? hahahahahaha. hanggang dito ka lang. Hindi mo naman siya maiiwan eh." Hanggang doon rin kaya siya? Sa katangahan?

Marami pa na hindi ko na mailista. Nakakatawa dahil pito lang ang mailista ko pero sa mga nawala kong kaibigan, ang dami. Okey na kesa naman marami ka ngang barkada, puro "tupperware" or worst "Orocan" sila.