• Merong improvement sa lasa (at kulay) ng chicken adobo. Mula sa chicken tsamba nung unang episode ay nagkaroon na ng kaunting pagkakaparehas sa totoong chicken adobo na lutong Pinoy. Masyadong lutang pa nga lang din ang asim ng red wine vinegar na ginamit nila.
• Walang improvement ang lasa, viscosity ng sauce, kulay at overall hitsura ng beef caldereta. Mas masagwa pa nga yata kaysa nung unang episode kasi this time meron pa olives. Wala akong malasahan na peanut butter at liver spread. Wala ring anghang! Sagana pa sya sa mantika na pag tinitigan mo parang feeling mo lumalaki ang ulo mo (sa taas).
• Lasang panis ang pancit bihon (guisado). Kung noong episode 1 ay matabang ngayon naman ay may lasa kahit paano (lasang sira nga lang). Walang pagbabago ang kulay ng pancit. Sabi pa nga ni katotong Mario ay nahulog daw ang bihon kaya namumutla. Kulang din sa gulay na sahog.
• Chopseuy na sinigang. Dito lamang ako nakakita ng masabaw na chopseuy. Malabnaw na sabaw! Walang atay-balunan! Walang sitsaro at broccoli. Walang squid balls at manok. Walang bell pepper! In short ginisang cabbage at carrots lang with konting string beans na nakalubog sa malabnaw na sabaw.
• Ang rice na inihain ay punong puno ng carrots, peas at corn kernel at mayroon ding mangilan ngilan na hipon at tahong. Malinamnam at maganda ang kalidad ng kanin. Ito ang isa sa mga brightspots ng gimik nila. Bumawi ang PBU dito sa pogi points. :-)
• Masyado makapal ang breading ng isda kaya kahit luto na ay parang lasang frozen pa rin sya pag kinain.
• Nag-improve pa ang bulalo dahil sa nadagdagan na ang laman at gatil na masasandok mo. Dati kasi ay talagang buto lang lahat na para bagang kinain na ng aso. Mas lasang bone marrow ang sabaw. Medyo napatagal siguro ang pagpapakulo sa buto at kaunting tagal pa siguro ay magiging lasang dinuguan na (over naman! Joke lang).
• Ang overall atmosphere sa mess hall ay talaga naman mas Pinoy kaysa nung episode 1. Pagpasok mo pa lang maririnig mo na si Basil Valdez na parang naghaharana yan ay matapos ang konsiyerto ni Ka Freddie Aguilar. Mas marami rin ang bandila ng Pilipinas na naka-display at siyempre mas maraming Pinoy sa loob. Nagtataka nga lang ako kung bakit hindi naka-costume ng Saya ang mga mga babaeng servidora at hindi naka-Barong tagalog ang mga servidoro (???). Sayang naman magandang photo-op sana yun.
  

Past Time ni Juan Dela Cruz

•   Tsismisan / Kwentuhan. Likas na sa mga Pinoy ang pagkahilig sa tsismis, kwentong barbero/kutsero, debate at balitaktakan. Ang magbabarkada tatambay yan hindi lang para makita at makasama ang mga kaibigan kundi para na rin hindi mahuli sa pinakabagong bulung bulungan. 

•   Manood ng Telenovela / Drama / Telepantasya. Sa mga oras na 2 PM - 4 PM at 8 PM - 10 PM naku mahirap awatin ang mga ate, nanay, tiya at lola sa panonod ng paborito nilang novela sa telebisyon. Parang naka-martial law sa bahay pag ganitong oras. Hindi pwedeng ilipat ang channel ng tv kung ayaw mo masigawan. 

•   Manood ng Sine. Siyempre hindi puwedeng maka-lusot ang bagong sine lalo na kung ang bida ay ang paboritong love team. Mahilig din mga Pinoy sa pelikulang banyaga kaya mga taga Hollywood tuwang tuwa.

•   Magpalamig sa Mall. Minsan parang hindi mo sasabihin o iisiping naghihirap ang Pilipinas. Bakit? Ang daming mall! At palaging puno ang mga shopping malls na ito. Bakit ulit? Kasi libre naman pumasok dito at malamig pa. Kaysa magdusa sa mainit na kwarto eh tambay na lang sa mall...Pwede pa mag spot ng chicks sabi nga ng mga bagets d'yan. 

•   Karaoke / Musika. Basta Pinoy music lover! Naku magtataka ka pa ba kung halos bawat karinderya ay may mga karaoke machines? Kahit nga sa lamay ngkakaraoke na rin. 'Nuff said.
  

•   Basketball / Billiards. Isa pang common na makikita sa bawat kanto at sulok ay ang mga basketball courts at bilyaran. Ang dalawang paboritong isports ni Juan Dela Cruz. Kahit nga gawa pa sa lata ang ring at ang bola ay maliit katalo na at pwede na magpustahan. At sa bilyaran, syempre idolo ng mga tambay si Bata Reyes at Bustamante. 

•   Mag-Sugal. Ito naman ang gawain ng mga sugarol na Juan. Kahit hindi na makatabi sa asawa sa gabi makabawi lang sa tong its. Kahit hindi na maihatid si bunso sa iskul makapag-mahjong lang...Haysus!

•   Internet / Texting. Eto naman ang isa sa pinakabagong pampalipas oras ni Juan at Juana. Ang magbabad sa internet para magkalap ng mgaraming kaibigan sa friendster, myspace, multiply atbp. Nahihilig din makipag chat sa YM at mag search ng litrato ng mga singkit na koreano/koreana. Texting naman is not that big of a hit na pero 5 yrs back talaga namang ito ang nangunguna sa listahan. 

•   Magpaganda / Hygiene. Kaya naman nabansagan tayong 'sweetest smelling people in the world!' Eh pano ba naman kung hindi nag-papaparlor, andun naman sa kwarto at nililinis ang kuko. Mag obserba ka sa telebisyon at 50% ng advertisement ay mga produktong pampakinis ng kutis, pampaputi, pampapayat, pabango, instant hot oil, pang alis ng tigidig, panlinis ng mukha, panlinis ng puday pagkababae, pampaputi kilikili, pang-alis ng anghet, iba't ibang klase ng kolorete at marami pang iba. Hindi pa kuntento sa isang ligo maghapon yan. Kaya naman mapanglibak ang Pinoy sa mga lahi na talaga namang masahol pa sa kambing ang amoy. 
  

•   Tabloid / Krosword / Poketbooks. Ang pagbabasa ng tabloids, pagsagot ng mga krosword puzzle ay malimit na gawain ni Juan habang  ang pagbabasa ng pocketbook ay gawain naman ni Juana. Sa nahay nga ng sister ko ang dami koleksyon ng mga pocketbooks at ibinili na ng sariling lalagyan para hindi nagkalat sa bahay.

• Pedicab/Padyak. Limitado lang ito sa loob ng mga small subdivisions at maliliit na eskinita sa mga 2nd, 3rd at 4th class municipalities. High tech ang brake nito na gawa sa pinutol na lumang istepin (tsinelas). Kahit na anong liit eh may salamin din naman para ang mga pasahero pwedeng makita kung nagulo na ang buhok. May trapal pa pangontra pagkabasa sa ulan at tilamsik ng putik sa gilid. Mainam din ito sasakyan sa pagsingit sa mga ma-trapik na eskinita dahil sa dami ng tambay na ginawang basketball court ang daan. Naalala ko minsang sumakay ako sa pedicab kasabay ko pa si mylab galing kami deyt eh parang kinakapos ang mamang driver. Hirap na hirap magpadyak dahil siguro sa bigat naming nakasakay. Puhunan talaga ang lakas ng katawan ng mga kababayan nating pedicab driver.

• Tricycle. Mas malaki ng konti at mas mabilis sa padyak. Sa probinsiya patok sa mga pasahero ang may malakas na stereo na traysikol. Punong puno din ng dekorasyon. May ilan na meron pa nga icon ng mga santo at santa at meron din mini electric fan. Karaniwang sakit ng ulo ng ibang motorista ang mga walang pakundangang tricycle drivers na singit dito, singit doon sa trapiko. Minsan nakakatakot din sumakay sa tricycle na ang driver ay dating nagmamaneho yata ng Ferrari sa F1 racing...kaskasero na parang hinahabol ng sandamukal na bading. Sa aming bayan ng Naic, Cavite ay tricycle ang major means of transport to go around sa bayan at sa mga barangay. 

• Jeepney. Ang hari ng kalsada! Sarap sumakay ng jeepney na biyaheng Maragondon to EPZA. Express baga. Sa umaga at wala pang trapik eh almost 30 minutes lang kinukuha ang biyahe. Pabonggahan pa nga sa ngayon ng light display at wall design ang mga jeep sa Cavite. May malakas na stereo na palaging naka tune sa Love Radio o Star FM. Kung sa mga mata-trapik na lugar naman ng Metro Manila eh hindi ka rin mababagot dahil sa ang paborito mong mamang tsuper kung hindi story teller eh pilosopong komedyante naman. Nariyang sasabihin ng tsuper sa nagrereklamong pasahero dahil masikip na 'Luluwag din ho iyan! Araw-araw ginagamit eh!'. Minsan meron pang ganitong hirit: 'Yung mga hindi pa ho nag babayad diyan mag abot na at malapit na tayo sa Kanto Tinio!", Sa loob at labas ng jeep ay may mga stickers at mini sign boards kang makikita na may nakasulat na...'Basta driver sweet lover', 'Full string to stop', 'god knows hudas not pay', 'katas ng saudi!', 'katas ng japan', at syempre pangalan ng mga anak na usually ay pare-parehas ang simulang letter, pangalan ng santo at santa, etc. 

• Bus. Ito ang paborito ng mga vandals sa lahat ng pampasaherong sasakyan. Makikita mo sa likod ng upuan ang mga cellphone numbers ng mga desperado sa textmate, ang mga pangalang ng fraternities ng mga tambay, ang mga dedication ng mga torpe't pangit para sa kanilang iniirog at marami pang iba. Paborito rin ito panglimusan ng mga 'volunteers' daw ng bahay na walang bubungan..este..hagdanan. Mayroon din na bigla na lang sasakay at mananalangin sa gitna ng corridor, 'gad blisyu bradir! ipikit ang mga mata, ilabas ang pera, ipamahagi ang grasya nang hindi madisgrasya! emen!'. Yung gimik naman ng iba yung naaayon sa panahon. Pag may piket o rally ang panghihingi nila ng kwarta para sa mga nag-i-strike. Pag malapit na ang Pasko, nangangaroling naman sa loob ng bus. Hindi ka rin magugutom sa bus kahit gano kalayo ang biyahe mo. Bawat major kanto at kalye may sasakay na vendor na may bitbit na isang bilaong kwek-kwek, bananakyu, itlog ng pugo, mais, krakers, mani, kasoy, shing-a-ling, tsitsaron, mineral water, softdrinks, C2 green tea, buko pie, empaynada, at marami pang iba. Sa mga mahilig sa balitang politika, shobis, isports at awayan...aba hindi pahuhuli ang ating mga kabapatid na tabloid vendor! Kung gusto mo naman libre ang entertainment...manood na lang ng palabas sa onboard tv...o kaya sumilip ka sa bintana ng bus at makita mo ang MMDA at ang mga muslim sa Baclaran nagbabarilan, naghahabulan at nagmumurahan! Ang hindi ko lang gusto sa mga bus na bumibiyahe in and out of Metro Manila patungo sa mga probinsiya ay ang hindi pagpapatupad ng limitasyon sa pasaherong pwedeng isakay. Hanggat kakasya pa ay papasakayin pa ang mga pasaherong willing magbayad ng buo kahit nakatayo sa mahigit kalahati ng duration ng biyahe. 

• LRT/MRT. Wow express trip ito! Walang trapik, hindi inaabala ng pulis na gutom at hindi nagpapa-gasolina. Siguradong makakarating ka sa susunod na terminal within the expected time. Nga lamang...kulang na kulang pa rin ang mga tren para sa dami ng pasahero. Kaya nga malimit pag sumakay ka sa LRT/MRT expect mo nang dumikit ang mukamo either sa kilikili ng bumbay o sa salamin ng tren at magmukha kang napitsit na majimbu. Sardinas sa sikip! 

• Taxi. Huli na lang itong taxi dahil mahal ang singil. Kaya nga pumatok ang 'FX taxi' kasi mas kumbinyete sa jeep at hindi kasing mahal ng taxi. Hindi maganda ang experience ko tuwing sasakay ako ng taxi around Metro Manila. Malimit palpak ang seatbelt ng mga kotse at pumapasok ang amoy ng exhaust sa loob na parang nasa jeepney ka na rin. Yung mga lumang taxi dapat hindi na ni-rerenew ang prangkisa!

Iba pa:

Trolley - Gamit sa mga riles ng tren. Delikado at illegal!

Kalesa - Mayroon pa rin makikitang pangilan-ngilan nito sa Manila.

Motorsiklo - Malimit sa mga liblib at unpaved na lugar sa mga probinsiya na hindi kayang pasukin ng 3 o 4 wheeled vehicle.

Pero kahit malapit na tayo sa last quarter ng 2007 eh marami pa ring mga holidays at kasiyahan na dapat abangan. Eto ang ilan:

August 29: Birthday ni nanay. Happy birthday Nanay! Mahal na mahal kita!!! Miss na kita!!!

August 31: National Heroes' Day. Eto yata yung inilipat sa Monday (Aug 27)?

Sep 11 Barangay Day. Masaya na naman ang mga barangay tagay at barangay tañod! Sikat na naman sila.

Sep 16 100 Days before Christmas. Sa Pilipinas lahat ng radio station, tv station, pati dyaryo ay nagbibilang ng 100 days bago mag Pasko. Simula na rin patugtugin sa AM radio ang mga kantang pamasko. Buhay na buhay na naman ang kanta ni Jose Mari Chan, Gary V at Joey De Leon (marami pang iba) tungkol sa Pasko. Unti-unti na rin lalamig ang panahon at talaga namang maamoy mo na ang selebrasyon ng kapanganakan ni Kristo! Hindi ito national holiday isinigit ko lang.

Sep 21 National Thanksgiving Day. Hindi ko matandaan kung sine-celabrate talaga ito sa Pilipinas.

Oct 26 Birthday ko. Hindi naman ito National Holiday sa Pilipinas... Personal holiday ko. Tatanda na naman ako ng isang taon... This will be my 6th 21st birthday!

November 1: All Saints' Day. Dami na naman tao sa sementeryo. Oh wag na magdala ng Tanguay at Ginebra sa sementeryo ha pinagbabawal na yan... Wag na rin mag-tong its sa ibabaw ng nitso! Ipanalangin na lamang ang mga kamag-anak at kaibigang pumanaw at hilingin sa kanila na sana mapatawad ka na sa iyong mga atraso sa kanila at wag sanang hilahin ang inyong paa habang natutulog.

November 2: All Soul's Day. Hindi kasing dami ng tao sa sementeryo kung Nov. 1. Kasi siguro ang mga tao pilit nilang ginagawang santo ang mga patay nila.

November 30: Bonifacio Day. A-tapang a-tao hindi a-takbo. A-putol a-utin, a-takbo a-tulin. Mabuhay si Ka Andres!

December 24 (evening) and 25: Christmas. Ang paborito kong holiday! Nakakatuwa pag nakabihis na ang mga bata at nagmamano sa mga tatay, nanay, lolo, lola, ninong, ninang, tiyong, tiyang at sa lahat ng makitang may edad na mukhang may pera pang-aguinaldo. Ito ang Fiesta ng mga bata! Ang mga inaasahang mamimigay naman ng regalo at kwarta sa mga inaanak ay kalimitang nagkukubli kung talagang gipit.

December 30: Rizal Day. Pambansang Bayani day. Somewhat overshadowed ng katatapos na Pasko at ng New Year's eve celebration. Wag sanang kalimutan ng kabataan ang mga nagawa ni Pepe para sa ating bayan.

Sakla. Hindi kumpleto ang pulaw kung walang sakla o ripa. Dito tumataya ang mga sugarol sa kumbinasyon ng dalawang baraha. Parang ganito yata ang mga ngalan ng mga baraha: Oros, Kopas, Bastos, Pogi, Espada, etc

Tong-its, mah jong, pusoy, pusoy dos, black jack, 41, abp. Sugal pa rin ito. Ang lakas ng hatak ng sugal sa isang pulaw. Walang pinipiling oras ito. Kumikita ang patay sa pamamagitan ng tong.

Langit, lupa, impiyerno, isda-gulay-hayop, shagidi-shapopo, pitik bulag, atbp. Eto ang pangkaraniwang nilalaro ng mga kabataang walang perang pansugal. Kadalasan ang grupo ng naglalaro nito ang pinaka-maingay sa pulaw.

Ligawan. May mga magsiyota na ginagamit ang excuse ng pagpunta sa lamay para makipagligawan sa kanikanilang irog. Sila ang kalimitang makikita mo sa mga pinaka-madidilim na sulok. Kung meron nagkukuringgian sa sulok siyempre marami rin bosero.

Karaoke/Videoke. Hulog ka lang ng limam-piso at makakanta mo na ang paborito mong Basil Valdez song. Dito lubos na nashock ang aking dating kasamahan sa trabaho. Bakit daw parang may pakontes pa ng pag-awit?

Libreng biskwit, butong pakwan, butong kalabasa, sandwich, noodles, pansit, kape, tsaa at juice. Isa pang dahilan bakit palaging patok ang mga pulaw ay dahil sa libreng pagkain at inumin na ma-eenjoy mo dito. Kung malimit ka makipag-lamay makikilala mo na ang mga tamad na patay gutom sa inyong barangay. Mga bantay salakay. Buong pamilya nasa pulaw tuwing oras ng pagkain.

Banda kumbatsero. Sa last night ng lamay ay kalimitang may mga kombatsero band na inuupahan ang may pa-pulaw para gisingin ang mga inaantok sa puyat na mga bisita. Parang mini-concert ang nangyayari.

Genuine One-of-a-kind Manila-style Jeepney on EBay

Originally made from US military jeeps left over from World War II and eminent for their gaudy beautification, Jeepneys have become an icon of Philippine culture. Now, up for auction at eBay is a Manila-style Jeepney, which is a rare original 1942 Willys based jeepney fabricated by renowned Jeepney builder Sarao. It was bought by Tombstone Pizza in 1985 who installed a ‘82 Buick V6, 12 volt ignition system, and automatic transmission to the roadster.

You will find the original Tombstone Pizza logo on the back door of the jeepney. The street legal jeepney is said to be in good running condition. Starting bid is US $15,000 and will end in about 17 hours. So, hurry up, if you want to own a true one of a kind vehicle.

"Thank God men cannot fly, and lay waste the sky as well as the earth."  ~Henry David Thoreau

May bago daw pino-promote na programa ang mga environmental groups sa Pilipinas. Ito ay ang tinatawag nilang Balik-Bayong Campaign! Magandang balita. Mababawasan na rin ang plastic kahit sa Lupang Hinirang man lamang. Isa kasi ang plastic sa pinaka-malupit na kalaban ng kalikasan. Hindi ito basta basta natutunaw even over a long period of time. Sa Tanza, Cavite nga kapag napapadaan ako diyan going to Manila kitang kita ang mga plastic na hindi na dispose ng maayos. Nakakalat sa tabing kalsada. Yung iba natabunan na at ang sagwa ng hitsura. Ito rin ang primary cause ng pag-clog ng mga estero sa ating mga siyudad (aside from the fact na hindi pa talaga maayos ang sewer system sa Pinas...sa ngayon). Sa mga ilog natin hindi mawawala ang mga plastic na lulutang lutang.

Part na rin ng problemang plastic ang kakulangan ng disiplina at kaalaman ng publiko. Mabuti ngayon at narito ang mga environmental activists para i-promote ang Balik-Bayong kasama na rin ng mga naunang kampanya na pagtitipid sa enerhiya. Sa ngayon ay unti-unti ng  namumulat si Juan De La Cruz sa mga negatibong epekto ng patuloy na pagkasira ng kalikasan. Sana ay patuloy lang ang pamamahagi ng kaalaman ng mga grupong maka-kalikasan at sana ay suportahan ito ng ating gobyerno.

Spread the word! Disperse the knowledge! Improve national information dissemination about Do's and Don'ts in environmental protection!